حقوق حیوانات، وگانیسم و رژیم گیاه‌پایه

عدس، نخود، لوبیا، سویا، توفو، تمپه، سیتان، کینوا و آجیل منابع غنی پروتئین گیاهی‌اند. نیاز روزانه‌ی بالغ ۰.۸ گرم بر کیلوگرم وزن است که به‌سادگی با غذای متنوع گیاهی تأمین می‌شود. ورزشکاران وگان مانند پاتریک باوبومیه (نوواک جوکوویچ) و ونوس ویلیامز ثابت کرده‌اند پروتئین گیاهی برای عملکرد حرفه‌ای کافی است.

آهن غیر-هِم گیاهی با مصرف هم‌زمان منابع ویتامین C (لیمو، فلفل دلمه، گوجه) جذبش تا ۶ برابر افزایش می‌یابد. اسفناج، عدس، توفو، لوبیا و کینوا منابع عالی‌اند. مطالعات نشان داده وگان‌ها به‌طور میانگین آهن کافی دارند و کم‌خونی فقدان آهن در آن‌ها بیشتر از همه‌چیزخواران نیست.

کلم پیچ، بروکلی، بادام، کنجد، توفوی غنی‌شده، شیرهای گیاهی غنی‌شده و انجیر منابع غنی کلسیم‌اند. جذب کلسیم کلم پیچ حتی از شیر گاو بیشتر است. کشورهایی با کمترین مصرف لبنیات (ژاپن، چین) کمترین نرخ پوکی استخوان را دارند.

B12 توسط باکتری‌های خاک ساخته می‌شود نه حیوان. حیوانات صنعتی هم با مکمل B12 تغذیه می‌شوند. وگان‌ها مستقیماً مکمل B12 مصرف می‌کنند (۲۵۰۰mcg هفتگی). نیمی از همه‌چیزخواران بالای ۶۰ سال هم B12 کافی جذب نمی‌کنند.

تخم کتان، چیا، گردو و روغن جلبک (algae oil) منابع گیاهی اومگا-۳ هستند. در واقع ماهی‌ها خودشان اومگا-۳ را از خوردن جلبک می‌گیرند؛ مصرف مستقیم روغن جلبک حلقه‌ی واسطه را حذف می‌کند و از فلز سنگین و آلاینده‌ی ماهی پرهیز می‌کند.

ارزان‌ترین غذاهای جهان گیاهی‌اند: برنج، عدس، لوبیا، نان، سیب‌زمینی، فلفل، گوجه. غذای ایرانی هم پر است از غذاهای گیاهی ارزان: عدسی، خوراک لوبیا، آش، کوکوسبزی. گوشت یکی از گران‌ترین اقلام سبد خانوار است.

گیاهان سیستم عصبی، مغز یا گیرنده‌ی درد ندارند. اگر هم نگران رنج گیاهان باشیم، رژیم گیاه‌پایه باز بهترین انتخاب است — چون دام‌های صنعتی ده‌ها برابر وزن خود گیاه می‌خورند تا تبدیل به گوشت شوند.

آناتومی انسان (دندان آسیاب، روده‌ی بلند، اسید معده‌ی ضعیف، فقدان پنجه) با علف‌خواران شباهت بیشتری دارد تا گوشت‌خواران. مصرف گوشت تاریخی بوده ولی نه بیولوژیکی ضروری.