قلب سالمتر
Adventist Health Study-2 (۹۶٬۰۰۰ نفر): وگانها ۴۲٪ کمتر بیماری قلبی دارند. Ornish و Esselstyn ثابت کردهاند رژیم گیاهی کمچرب، پلاکهای شریانی را برمیگرداند — کاری که هیچ دارویی نمیکند.
بزرگترین مطالعات کوهورت جهان — AHS-2، EPIC-Oxford، NHS و Blue Zones — به یک نتیجهی مشترک رسیدهاند: کسانی که بیشتر گیاه میخورند، طولانیتر و سالمتر زندگی میکنند.
Adventist Health Study-2 (۹۶٬۰۰۰ نفر): وگانها ۴۲٪ کمتر بیماری قلبی دارند. Ornish و Esselstyn ثابت کردهاند رژیم گیاهی کمچرب، پلاکهای شریانی را برمیگرداند — کاری که هیچ دارویی نمیکند.
متاآنالیز Harvard (۲۰۱۹): هر ۳٪ افزایش کالری از پروتئین گیاهی، خطر دیابت را ۹٪ کم میکند. Barnard نشان داد رژیم وگان کمچرب، A1c را بیش از رژیم استاندارد دیابتی کاهش میدهد.
EPIC-Oxford: وگانها ۱۹٪ کمتر سرطان میگیرند. WCRF: هر ۱۰ گرم فیبر روزانه، ۱۰٪ خطر سرطان روده را کاهش میدهد — فیبر فقط در گیاهان است.
Rush University: رژیم MIND گیاهی، خطر آلزایمر را ۵۳٪ کاهش میدهد. آنتیاکسیدانهای توت، سبزی برگسبز و کرکومین، نورونها را در برابر استرس اکسیداتیو حفظ میکنند.
BMI میانگین وگانها ۲۳.۶ در برابر ۲۸.۸ گوشتخواران (AHS-2). فیبر بالا، چگالی کالری پایین و میکروبیوم سالم، کاهش وزن طبیعی میسازند.
همهی ۵ منطقهی Blue Zones جهان (Okinawa، Sardinia، Loma Linda، Nicoya، Ikaria) ۹۰–۹۵٪ رژیم گیاهپایه دارند. ساکنانش ۱۰ سال بیشتر و سالمتر زندگی میکنند.
کاهش متوسط ۷ mmHg سیستولیک — معادل اثر یک داروی فشار (متاآنالیز JAMA 2014).
LDL تا ۳۵٪ کاهش با رژیم Portfolio (سویا، آجیل، فیبر، استرول گیاهی).
وگانها ۵۶٪ کمتر سندرم متابولیک دارند (Diabetes Care).
رژیم گیاهی، شدت درد و التهاب را در RCT کاهش داد (Kjeldsen-Kragh 1991).
کاهش چربی کبدی پس از ۸ هفته رژیم وگان (Hepatology 2018).
مطالعهی BMJ 2014: رژیم گیاهی کمچرب، فراوانی و شدت میگرن را کم کرد.
همان مکانیسم آترواسکلروز — Ornish: بازگشت سلامت عروقی، بهبود اختلال نعوظ.
کاهش IGF-1 با حذف لبنیات، شدت آکنه را کاهش میدهد (JAAD ۲۰۱۸).
Dan Buettner پنج منطقهی جهان را شناسایی کرد که ساکنانش ده برابر بیشتر از میانگین جهانی به سن ۱۰۰ سالگی میرسند. عامل مشترک: ۹۰–۹۵٪ کالری از گیاهان، تحرک روزانه، اجتماع قوی، هدف زندگی.
همهی آمار و ادعاهای این صفحه به مطالعات داوریشده، گزارشهای نهادهای بینالمللی (WHO, FAO, IPCC, EFSA, AND) و کتابهای مرجع مستند است. اگر منبعی نیاز به بهروزرسانی دارد، از طریق صفحهی تماس به ما خبر دهید.
مطالعات نوروسایکولوژی (Preston & de Waal, 2002) نشان میدهد پستانداران اجتماعی مدارهای عصبی مشابه انسان برای احساس درد دیگری دارند. تعامل روزانه با حیوان، مدارهای همدلی مغز را فعال نگه میدارد؛ همان چیزی که در روابط انسانی هم نمود پیدا میکند.
برعکس؛ پژوهشها نشان میدهد افراد همدل با حیوانات، همدلی بالاتری در روابط انسانی هم دارند.
با مسئولیتهای سنمتناسب (غذا دادن، شانه کردن) و کتابهای داستانی که احساسات حیوان را روایت میکنند.