هاب داروهای دامپزشکی

خیر. دوز دامپزشکی بر پایه‌ی وزن دقیق، گونه، سن، عملکرد کلیه و کبد و تداخل با سایر داروها محاسبه می‌شود و بعضی داروها پنجره‌ی درمانی بسیار باریکی دارند — یعنی فاصله‌ی دوز مؤثر تا دوز سمی کم است (مثل دیگوکسین، فنوباربیتال و برخی شل‌کننده‌ها). حتی «نصف کردن قرص انسانی» خطرناک است، چون بسیاری از قرص‌ها آهسته‌رهش‌اند و شکستن‌شان کل دوز را یک‌جا آزاد می‌کند. همیشه دوز نوشته‌شده روی نسخه را دقیق اجرا کنید و در صورت تردید، دوباره بپرسید.

به‌هیچ‌وجه به‌صورت خودسرانه. گربه‌ها مسیرهای متابولیکی متفاوتی دارند و در گلوکورونیداسیون ضعیف‌اند، بنابراین داروهایی که در سگ بی‌خطرند در گربه انباشته و سمی می‌شوند. خطرناک‌ترین مثال، قطره‌ها و قلاده‌های ضدکک حاوی پرمترین است که برای سگ استاندارد و برای گربه اغلب کشنده است و تشنج ایجاد می‌کند؛ استامینوفن هم نمونه‌ی کلاسیک دیگری است. حتی داروهای مشترک معمولاً دوز و فاصله‌ی زمانی متفاوتی دارند.

آن را در سطل زباله‌ی معمولی، سینک یا توالت نریزید؛ باقی‌مانده‌ی آنتی‌بیوتیک و هورمون وارد آب و خاک می‌شود و به مقاومت میکروبی دامن می‌زند، ضمن اینکه حیوان یا کودک ممکن است آن را از زباله بردارد. بهترین راه، تحویل به داروخانه یا کلینیکی است که طرح جمع‌آوری دارو دارد. اگر چنین امکانی نیست، دارو را از بسته خارج کنید، با ماده‌ی نامطلوبی مثل تفاله‌ی قهوه یا خاک بستر مخلوط کنید و در ظرف دربسته و برچسب‌زدایی‌شده دور بیندازید. دارویی که برای یک بیماری خاص تجویز شده را برای دفعه‌ی بعد نگه ندارید.